Een team dat echt samenwerkt, waar mensen elkaar vertrouwen, het goede gesprek durven voeren en samen verder komen dan ze alleen zouden kunnen. De meeste leidinggevenden herkennen dat verlangen direct. En toch: ergens loopt het stroef. Vergaderingen die niet echt ergens over gaan. Energie die weglekt. Een sfeer die moeilijk te benoemen is, maar die iedereen voelt.

Wat onder de oppervlakte speelt

Wat er in teams gebeurt, speelt zich zelden alleen af aan de oppervlakte. Onder elke samenwerking lopen stromen die het gedrag van mensen sturen, vaak zonder dat iemand het doorheeft. Wat niet wordt uitgesproken, verdwijnt niet. Het zoekt een uitweg. In passiviteit, in conflict, in mensen die afhaken of juist te hard van stapel lopen.

Teams doorlopen fasen, van voorzichtig aftasten en elkaar leren kennen (forming), via de onvermijdelijke wrijving en botsende verwachtingen (storming), naar het vinden van werkafspraken en ritme (norming), en uiteindelijk echte samenwerking en vertrouwen (performing). Dat is herkenbaar en geeft houvast. Maar de praktijk is grilliger dan elk model suggereert. Een nieuwe collega, een reorganisatie, een periode van thuiswerken, en een team dat goed liep, staat ineens weer aan het begin zonder dat iemand het doorheeft. Fasen lopen door elkaar, of een team blijft hangen waar het eigenlijk allang voorbij had moeten zijn. Inzicht in die fasen helpt. Maar wat teams écht verder brengt, is niet het begrijpen van waar ze staan, het is het durven benoemen van wat er op dit moment, in deze ruimte, onder de oppervlakte gebeurt.

Zichtbaar maken van interactiepatronen en dynamiek

In elk team ontstaan patronen. Iemand neemt steevast het woord, een ander haakt stilletjes af. Er wordt snel geoordeeld, of juist nooit echt doorgesproken en/of doorgevraagd, we blijven aan de oppervlakte. Die patronen voelen na een tijdje normaal, maar ze zijn het niet. Ze zijn het resultaat van wat er wel en niet veilig is om te zeggen. Van oude dynamieken die zich hebben vastgezet. En zolang die onbesproken blijven, stuurt de onderstroom, niet de bedoelingen van mensen.
Juist wat het minst gehoord wordt, draagt vaak de sleutel. De twijfel die niemand uitspreekt. De frustratie die zich vermomt als cynisme. De afwijkende mening die wordt weggezet. In onze aanpak is dat geen ruis, dat is informatie.

Bij teamcoaching door Prout zoomen we niet in op het individu. We kijken naar wat er gebeurt tússen mensen. Naar de interactiepatronen die zich hebben ingesleten. Naar de onderstroom, wat er leeft maar niet gezegd wordt. We werken vanuit de overtuiging dat de wijsheid om verder te komen al aanwezig is in het team, ook als die verborgen ligt. 

Een externe blik vragen is geen teken van onvermogen. Het is juist de kracht om te erkennen dat je als leidinggevende zelf onderdeel bent van het systeem en dat een buitenstaander soms ziet wat van binnenuit onzichtbaar blijft. 

Naar beweging, verbinding en resultaat

Prout begeleidt teams om die onderstroom zichtbaar te maken. Niet om te analyseren, maar om te bewegen. Zodat belemmerende patronen worden doorbroken, verbinding ontstaat waar verwijdering was, en het team weer kan doen waarvoor het er is.

Voor wie?

Gegevens

Duur: 2 dagen